| 釋義 |
〔古文〕徠【廣韻】落哀切【集韻】【韻會(huì)】【正韻】郞才切，??賴平聲。至也，還也，及也。【禮·曲禮】禮尚往來(lái)。往而不來(lái)，非禮也。來(lái)而不往，亦非禮也?！∮帧竟騻鳌る[五年】公觀魚於棠，登來(lái)之也?！驹]】登讀爲(wèi)得，齊人謂求得爲(wèi)登來(lái)?！∮中O之子曰來(lái)孫?！∮蛀溍??！驹?shī)·周頌】貽我來(lái)牟。【前漢·劉向傳】作飴我釐麰。亦作??！∮趾粢??！局芏Y·春官】大祝來(lái)瞽令臯舞?！∮中??！∮帧炯崱柯宕?，音賚。撫其至日來(lái)?！久献印糠艅煸唬簞谥畞?lái)之?！∮秩~鄰奚切，音離?！驹?shī)·邶風(fēng)】莫往莫來(lái)，悠悠我思?！舅貑枴刻皴Ｌ摕o(wú)，眞氣從之。精神守內(nèi)，病安從來(lái)?！∮秩~郞狄切，音力?！驹?shī)·小雅】東人之子，職勞不來(lái)。葉下服?！敬笱拧拷?jīng)始勿亟，庶民子來(lái)。 又葉落蓋切，音賴?！厩るx騷】因氣變而遂會(huì)舉兮，忽神奔而鬼怪。時(shí)髣髴以遙見兮，精皎皎以往來(lái)?！∮秩~良置切，音利。【荀子·賦篇】一往一來(lái)，結(jié)尾以爲(wèi)事。
考證：〔【荀子·賦論篇】一往一來(lái)，結(jié)尾以爲(wèi)事。〕 謹(jǐn)照原書省論字。 |